Bera Hardego



Ros. — Bierie Gardi; ang. — Beurre Hardy; czes. — Hardyho mäslovka; fr. — Beurre Hardy; niem. — Gellerts Butterbirne
Stara odmiana pochodzenia francuskiego, otrzymana jako siewka przez M. Bonneta około 1820 r. w Boulogne sur Mer i nazwana na cześć ówczesnego dyrektora Ogrodu Luksemburskiego M. Hardy. Rozpowszechniła się szybko we wszystkich rejonach uprawy gruszy. W Polsce od dawna uprawiana i choć obecnie nie należy do doboru, jest nadal sadzona, zwłaszcza w ogrodach przy­domowych.
Drzewo rośnie bardzo silnie. Tworzy koronę wzniesioną, wąsko- Drzewo stożkowatą, dość gęstą, z gałęziami poziomo rozłożonymi i zwisa­jącymi rozgałęzieniami drugiego rzędu, z bogato osadzonymi krótkopędami. Kwitnie średnio wcześnie i jest dobrym zapyłą­czem dla większości odmian. W okres owocowania wchodzi późno (w 7—9 roku po posadzeniu). Owocuje raczej przemiennie, cza­sem niezbyt obficie. Na mróz niezbyt wytrzymałe, na choroby, zwłaszcza na parch, średnio odporne. Wymaga osłoniętego stano­wiska, ponieważ owoce łatwo opadają przed zbiorem. Udaje się najlepiej na glebach żyznych, głębokich. Na pigwie rośnie bardzo dobrze.
Owoce duże lub średniej wielkości, o rozmiarach 76X65 mm Owoc i ciężarze 150—160 g, a nawet ponad 200 g, na ogół wyrównane, jajowate lub owalnojajowate, niekiedy kuliste lub stożkowato wydłużone, najczęściej jednostronnie lepiej wykształcone, koło kielicha spłaszczone. Skórka zielonkawożółta, szorstka, pokryta złotobrązowym ordzawieniem, przybierająca od strony nasłonecz­nionej barwę czerwonobrązową. Przetchlinki liczne, gęsto rozmie­szczone, nieregularnego kształtu. Szypułka krótka, długości około 20 mm, średniej grubości, prosta, jasnobrunatna, często umiesz­czona ukośnie. Zagłębienie szypułkowe małe, o nieregularnych bokach, najczęściej znajduje się z boku owocu. Kielich średniej wielkości, otwarty, o działkach wzniesionych. Zagłębienie kieli­chowe wąskie lub średniej szerokości, głębokie, nieregularnie po­fałdowane. Miąższ białokremowy, masłowaty, bardzo soczysty, winnosłodki, korzenny, bardzo smaczny. Gniazdo nasienne śre­dniej wielkości, komory zamknięte lub lekko otwarte, rurka kie-

Dojrzewanie owocu

Przydatność odmiany
lichowa krótka, szeroka, stożkowata. Nasiona duże lub średnie wielkości, długie, ostro zakończone, z ostrogą boczną u podstawy (tabl. 21, 1). Owoce osiągają dojrzałość zbiorczą w połowie września, kon­sumpcyjną w końcu września i na początku października. Prze­chowują się około 2 tygodni, w chłodni — w temperaturze od — 1 do +1°C — około 6 miesięcy. W czasie przechowywania łatwo więdną. Transport znoszą dobrze tylko przed zupełnym dojrzeniem.
Bardzo smaczna, wczesnejesienna odmiana, powinna być sadzona w sadach towarowych i ogrodach przydomowych. Doskonale na­daje się na szpalery. Najlepiej i najwcześniej owocuje szczepiona na pigwie, z którą zrasta się bardzo dobrze. Dlatego Bera Har­dego stosowana jest jako pośrednia dla odmian, które źle rosną na pigwie.