Angulemka



Ros. — Diuszes Angulem; fr. — Duchesse d'Angouleme
Odmiana pochodzenia francuskiego. W Polsce dawniej zalecana, obecnie rzadko spotykana.
Drzewo rośnie średnio silnie. Tworzy koronę wysoką, stożkowatą, luźną. W okres owocowania wchodzi wcześnie, owocuje corocznie i bardzo obficie. Na mróz i suszę bardzo wrażliwe, na parch mało wrażliwe.
Owoce duże lub bardzo duże, o rozmiarach 100X80 mm i cięża­rze 250—500- g, kulistopodługowate, guzowate. Skórka dość gruba, błyszcząca, zielonkawożółta, niekiedy ze słabym, bladoróżowym rumieńcem. Przetchlinki liczne, drobne, szarordzawe. Szypułka dość krótka, gruba, łukowato wygięta, osadzona w płytkim, po­fałdowanym zagłębieniu. Kielich zamknięty lub półotwarty. Za­głębienie kielichowe szerokie, średnio głębokie. Miąższ kremo-wobiały, dość delikatny, soczysty, słodko winny, przyjemnie aro­matyczny, zależnie od warunków klimatycznych smaczny albo mało smaczny.
Owoce zbiera się w pierwszej dekadzie października. Przechowu­ją się 5—8 tygodni, niewyrośnięte — dłużej, ale są małej wartości. Do sadów towarowych odmiana nie nadaje się; ze względu na plenność może być uprawiana w ogrodach przydomowych, ale tylko w najcieplejszych rejonach kraju.