Król Sobieski



Ros. — Jan Sobieski; ang. — King Sobieski; niem. — Konig Sobieski
Stara odmiana pochodzenia polskiego. U nas mało rozpowszech­niona i nie zalecana do uprawy. W Kanadzie i w północnych sta­nach USA znana jako wytrzymała na mróz. Drzewo Drzewo rośnie bardzo silnie. Tworzy koronę dużą, luźną, rozło-
żystą, kulistostożkowatą, o konarach długich i mocnych. W okres owocowania wchodzi średnio wcześnie (w 5—7 roku po posadze­niu). Owocuje obficie, corocznie. Na mróz bardzo wytrzymałe, na parch bardzo wrażliwe.
Owoc Owoce średniej wielkości, o rozmiarach 78X72 mm i ciężarze
125—140 g, jajowate, wyraźnie zwężające się w stronę szypułki. Skórka matowa lub lekko błyszcząca, zielonkawa. Od strony na­słonecznionej słaby, marmurkowo-paskowany, czerwonobrunatny rumieniec. Przetchlinki bardzo gęsto rozsiane, wyraźne, zielone. Szypułka długości 38 mm, średniej grubości, łukowato wygięta, 128 osadzona wyraźnie poniżej wierzchołka. Zagłębienie szypułkowe bardzo małe, nieregularne, z brzegiem z jednej strony wyższym. Kielich średniej wielkości, zamknięty, o działkach ostro zakoń­czonych, sterczących. Zagłębienie kielichowe płytkie, dość regu­larne, o brzegach lekko pofałdowanych. Miąższ kremowobiały, soczysty, luźny, gruboziarnisty, winnosłodki, dość smaczny. Gnia­zdo nasienne średniej wielkości, otoczone prawie zawsze około 1,5-milimetrową warstwą komórek kamiennych. Komory dość małe, zamknięte. Nasiona liczne, długie, wąskie, ostro zakoń­czone. Owoce dojrzewają na początku sierpnia, w kilka dni po Lipcówce Dojrzewanie Kolorowej. Należy je zbierać, gdy trawiastozielone zabarwienie owocu skórki przechodzi w zielone. Bardzo szybko przejrzewają, ulęga­jąc się od środka.
Ze względu na znaczną wytrzymałość na mróz odmiana może być Przydatność sadzona w rejonach, gdzie inne odmiany grusz przemarzają, a na- ° muuxy wet w cieplejszych rejonach w pobliżu chłonnych rynków, gdyż jej owoce są smaczniejsze od owoców Lipcówki Kolorowej.