Dziekanka Lipcowa



Ros. — Diekanka julskaja; czes. — Dekanka ćervencova; fr. — Doyenne de Juillet; niem. — Juli Dechantsbirne
Stara odmiana pochodzenia francuskiego (1819 r.). W Polsce rzad­ko spotykana.
Drzewo rośnie średnio silnie. Tworzy koronę wyniosłą, z lekko zwisającymi gałązkami. W okres owocowania wchodzi średnio wcześnie (około 7 roku), owocuje średnio obficie, najczęściej co­rocznie. Na mróz bardzo wrażliwe, na choroby dostatecznie od­porne.
Owoce małe, o rozmiarach 43X44 mm i ciężarze około 40 g, pra­wie kuliste, lekko zwężające się ku szypułce. Skórka dość gruba, krucha, błyszcząca, zielonkawożółta, z silnym, rozmytym, czer-wonobrązowym rumieńcem. Przetchlinki bardzo liczne, drobne, zielonkawobrazowe. Szypułka gruba, długości około 38 mm, lekko łukowato wygięta. Zagłębienie szypułkowe bardzo małe, płytkie i wąskie, czasami nieco ordzawione, o (brzegach lekko pofałdowa­nych. Kielich średniej wielkości, półotwarty, ze sterczącymi, za­giętymi i skręconymi działkami. Zagłębienie kielichowe bardzo płytkie, o brzegach i bokach wyraźnie, regularnie pofałdowanych. Miąższ białokremowy, soczysty, winnosłodki, z lekkim aromatem, smaczny. Gniazdo nasienne duże, oddzielone od miąższu cienką warstwą komórek kamiennych. Komory duże, zamknięte. Nasio­na liczne, średniej wielkości, jajowate, lekko zaostrzone. Owoce należy zbierać na kilka dni przed zupełnym dojrzeniem, najczęściej w drugiej połowie lipca, zwykle o tydzień wcześniej od owoców Lipcówki Kolorowej. Późno zebrane są mączyste i bardzo źle znoszą transport.
Ze względu na drobne owoce Dziekanka Lipcowa nie jest zaleca­na do sadów towarowych, może być jednak uprawiana w ogr dach przydomowych, ponieważ jej owoce należą do najsmac niejszych wśród wczesnych.