Andrzejówka



Ros. — Andriej Dieport; fr. — André Desportes
Odmiana pochodzenia francuskiego. W Polsce mało rozpowszech­niona.
Drzewo w młodości rośnie silnie, po rozpoczęciu owocowania umiarkowanie: Tworzy koronę stożkowatą, średnio zagęszczoną. W okres owocowania wchodzi wcześnie, owocuje bardzo obficie, ale przemiennie. Na mróz bardzo wrażliwe, na parch mało wra­żliwe.
Owoce średniej wielkości, o rozmiarach 80X56 mm i ciężarze 90—120 g, stożkowate wydłużone, wyrównane, o powierzchni nieco guzowatej. Skórka cienka, słaba, gładka, cytrynowożółta, z rozmytym, paskowanym, słabym rumieńcem od strony nasło­necznionej, czasem pokryta delikatnym, jasnym, matowym na­lotem. Przetchlinki liczne, bardzo drobne, jasne. Szypułka krótka lub średniej długości, gruba, u nasady mięsista. Kielich mały, otwarty, umieszczony w płytkim zagłębieniu. Miąższ żółtobiały, delikatny, masłowaty, bardzo soczysty, aromatyczny, winnosłodki, smaczny. Dojrzewanie owocu
Owoce zbiera się w końcu pierwszej dekady sierpnia (w 7— 10 dni po Lipcówce Kolorowej). Przechowują się bardzo krótko — 124 5—10 dni. Źle znoszą transport.
Do sadów towarowych nie nadaje się ze względu na dużą wrażli- Przydatność wość na mróz i bardzo złe znoszenie transportu. Może być sa- odmiany dzona w ogrodach przydomowych i działkowych, ale tylko w cieplejszych rejonach.