Victory



Odmiana wyhodowana przez Haralsona w 1918 r. w stanie Min-96 nesota USA z siewek z naturalnego zapylenia Mclntosha. Upra-

wiana w niewielkich ilościach w Kanadzie i w USA. U nas upra­wiana tu i ówdzie od lat trzydziestych. Dziś także spotyka się ją w niektórych starszych sadach.
Drzewo rośnie umiarkowanie. Tworzy koronę wzniesioną, dość Drzewo luźną, o licznych sęczkach na starszych przyrostach. Kwitnie średnio wcześnie. Jest dobrym zapylaczem. W okres owocowania wchodzi wcześnie (w 4—5 roku), owocuje bardzo obficie, a przy starannym pielęgnowaniu — regularnie. Na mróz średnio wy­trzymałe, dość wrażliwe na parch, nie ulega mączniakowi, słabo też opanowywane* bywa przez brunatną zgniliznę. Doskonale się udaje na glebach lżejszych, ciepłych.
Owoce duże lub średniej wielkości, kuliste, nieco spłaszczone, °woc wyrównane. Skórka po dojrzeniu żółtawa, z silnym, marmurko-wym rumieńcem czerwonym z karminowymi smużkami i deli­katnym, sinawym nalotem. Szypułka średniej długości lub krótka. Zagłębienie szypułkowe szerokie, płytkie. Kielich mały, zamknię­ty. Zagłębienie kielichowe dość szerokie, średnio głębokie, deli­katnie pofałdowane. Miąższ biały, ścisły, gruboziarnisty, soczy­sty, słodkokwaskowaty, smaczny, na przekroju łatwo brunatnie­jący.
Owoce należy zbierać na początku października. Do spożycia na- Dojrzewanie dają się od grudnia. Przechowują się dość dobrze do końca lute- owocu go. Nieźle znoszą transport. Odmiana wyłącznie deserowa. Ze względu na dużą plenność, Przydatność umiarkowany wzrost i raczej coroczne owocowanie nadaje się do ° miany ogrodów działkowych i przydomowych, gdzie musi być jednak dobrze chroniona przed parchem.