Kantówka Gdańska



Ros. — Dancingskoje riebristoje; czes. — Hran?c gdansky; fr. — Calville de Dantzig; niem. — Danziger Kantapfel
Odmiana stara, nieznanego pochodzenia. Przypuszcza się, że po­chodzi z Holandii. W nowych sadach u nas już nie spotykana. Do doboru nie wchodzi.
Drzewo rośnie silnie i tworzy zaokrągloną koronę, dość zagęszczo­ną, z licznymi długopędami. Kwitnienie późne i długotrwałe. W okres owocowania drzewo wchodzi późno, ale owocuje obficie i dość regularnie. Na mróz wytrzymałe, na choroby odporne. Wymaga gleb żyznych i dostatecznie wilgotnych. Owoce średniej wielkości, kulistostożkowate, nieco żebrowane. Skórka tłusta, całkowicie pokryta intensywnym karminowym ru­mieńcem z licznymi przetchlinkami. Charakterystyczną cechą owocu jest szew od kielicha aż do szypułki, tzw. kant (stąd nazwa odmiany). Szypułka średniej długości lub długa. Zagłębienie szy­pułkowe szerokie. Kielich zamknięty. Zagłębienie kielichowe sze­rokie, pofałdowane. Miąższ kremowy, kruchy, słodkokwaskowaty. Owoce należy zbierać w połowie września. Dojrzewają na po­czątku października, przechowują się krótko.
Dojrzewanie owocu
Przydatność Ze względu na raczej kuchenne i przemysłowe zastosowanie ja-
odmtany błek: w dzisiejszym sadownictwie odmiana ta nie ma żadnego
znaczenia.