Węgierka Łowicka



Odmiana pochodzenia polskiego, znaleziona w latach powojen­nych w Mysłakowie w powiecie łowickim. Początkowo uprawia­na w województwie łódzkim, obecnie znana w prawie całym kraju.
Drzewo rośnie silnie. Tworzy koronę dużą, wyniosłą, kulisto-190 stożkowatą, rzadką. Pędy młode zielonkawe, od strony nasło­ necznionej czerwonawobrązowe. Przylistki drobne, pierzaste. Li­ście duże, dość grube, jajowate, do ogonka silnie się zwężające, o brzegach grubo piłkowanych, z górnej strony błyszczące, od spodu wzdłuż nerwów z rzadka owłosione. Odmiana samopylna. Drzewo wcześnie wchodzi w okres owocowania, owocuje naj­częściej regularnie, corocznie, obficie. Jest wrażliwe na mróz i na choroby, także na szarkę. Udaje się najlepiej na glebach głębo­kich, żyznych i stanowiskach wyższych, gdzie nie powstają za-stoiska mrozowe.
Owoce średniej wielkości lub duże, o ciężarze 32—38 g, w zary­sie jajowate. Wysokość owocu 4,3 cm, szerokość 3,9 cm i gru­bość 3,5 cm. Zagłębienie szypułkowe dość głębokie. Znak po-słupkowy wyraźny, umieszczony w maleńkim wgłębieniu. Szy-pułka średniej długości, dość. gruba. Skórka ciemnogranatowa z silnym, niebieskim nalotem. Miąższ żółty, ścisły, soczysty, lek­ko aromatyczny, dobrze odchodzący od pestki. Pestka średniej wielkości, z obu stron dość ostro zakończona, płaska, nieco rom­boidalnego kształtu, ze sterczącymi żebrami lub żebrem na li­cach (tabl. 29, 2).
Owoce dojrzewają zwykle w drugiej połowie sierpnia, zaraz po owocach Węgierki Wczesnej. Przed zbiorem nie opadają. Ze względu na smak zbiór należy w miarę możliwości opóźnić. ' Owoce deserowe i na przetwory, większe i bardziej efektowne od owoców Węgierki Wczesnej. Węgierka Łowicka może być za­lecana zarówno do sadów towarowych, jak i do ogródków ama­torskich. Ze względu na piękne, duże owoce jest to jedna z naj­bardziej dochodowych wczesnych odmian węgierek.