Ontario



Odmiana amerykańska, od 1874 r. w uprawie. W Polsce mało rozpowszechniona, w większej ilości występuje na Dolnym Ślą­sku. Natomiast jest to odmiana szeroko rozpowszechniona w NRD i RFN.
Drzewo Drzewo rośnie silnie. Tworzy koronę kulistą, wymagającą silne-
go prześwietlania. Kwitnie średnio późno. Odmiana samopylna, jest też dobrym zapylaczem dla innych odmian. W okres owoco­wania wchodzi wcześnie, owocuje obficie i regularnie. Drzewo średnio wytrzymałe na mróz, odporne na choroby i szkodniki. Dojrzałe owoce są atakowane przez osy. Wymaga gleby żyznej, wilgotnej. Źle znosi zimne stanowiska. Owoc Owoce duże, o ciężarze 40—45 g, owalne. Zagłębienie szypułko-
we głębokie i wąskie. Szew brzuszny w szerokiej i płytkiej bruź­dzie dzieli owoc na dwie nierówne części. Znak posłupkowy mały, umieszczony w płytkim i szerokim zagłębieniu, przesunię­tym na stronę brzuszną. Szypułka długości 1—1,5 cm, zielona, owłosiona. Skórka zielonożółta, w pełnej dojrzałości żółta, z wy­raźnymi, białymi prążkami, białym nalotem i licznymi, białymi cętkami z zieloną obwódką. Miąższ jasnożółty, luźny, galareto­waty, soczysty, mało aromatyczny, źle odchodzący od pestki. Pestka duża, owalna, wypukła, z wyraźnym, szerokim szwem 184 brzusznym i chropowatymi licami.
Owoce dojrzewają w pierwszej połowie sierpnia. Źle znoszą Dojrzewanie transport. owocu
Odmiana wyłącznie deserowa. Ze względu na dużą plenność Przydatność można ją zalecać do ogrodów przydomowych i działkowych. Dla sadów towarowych mniej przydatna, ponieważ owoce nie nadają się do transportu.