Mirabelka Flotowa



Ros. — Mirabiel Flotowa; ang. — Flotow's Mirabelle; czes. — Mirabelka Flotova; fr. — Mirabelle de Flotov; niem. — von Flotov Mirabelle
Odmiana pochodzenia austriackiego, wyhodowana przez Liegela. W Polsce najczęściej spotykana na Dolnym Śląsku, w innych re­jonach mało rozpowszechniona. Drzewo rośnie początkowo silnie, później słabiej. Tworzy koro- Drzewo nę kulistą nieco spłaszczoną. Kwitnie średnio późno. Odmiana obcopylna. Drzewo w okres owocowania wchodzi wcześnie, owo­cuje regularnie, chociaż plony są różnej wielkości. Jest wytrzy­małe na mróz i odporne na choroby.
Owoce małe, o ciężarze 8—15 g, przy mniejszym plonie większe, Owoc kuliste, na stronie przysłupkowej owoce są lekko zwężone. Wy­sokość owocu 2,5 cm, szerokość 2,6 cm, grubość 2,5 cm. Zagłę­bienie szypułkowe wąskie i średnio głębokie. Szew brzuszny nie­zbyt wyraźny, umieszczony w płytkiej bruździe, dzieli owoc na dwie symetryczne części. Znak posłupkowy duży, umieszczony w zagłębieniu przy końcu bruzdy lub obok. Szypułka długości około 1,3 cm, zielona, lekko owłosiona. Skórka złotożółta, z różo-wawym odcieniem, pokryta białym nalotem. Na skórce liczne czerwone cętki. Miąższ pomarańczowy, luźny, soczysty, aroma­tyczny, łatwo odchodzący od pestki. Pestka w zarysie okrągła, przy szypułce lekko wydłużona, z wyraźnie zaznaczonymi że­brami.
Owoce dojrzewają od końca lipca do połowy sierpnia. Po doj- Dojrzewanie rżeniu łatwo opadają.
Odmiana przede wszystkim deserowa ze względu na dobry smak owoców i wczesne ich dojrzewanie. Na przetwory owoce są mniej od innych mirabelek przydatne ze względu na cierpki smak skórki. Nadaje się do ogrodów przydomowych.