Lowanka



Ros. — Łowienskaja krasawica; czes. — Lovansk?; fr. — Belle de Louvain; niem. — Schöne von Löven
Odmiana belgijska. Bliższe szczegóły co do pochodzenia tej od- miany są nieznane. Rozpowszechniła się w Europie Zachodniej dzięki wielkim, ładnym, dość wcześnie dojrzewającym owocom.
Drzewo Drzewo rośnie silnie. Tworzy w młodości koronę stożkowatą, wy- niosłą, później rozłożystą. Drzewo jest niezbyt wytrzymałe na 182 mróz, wrażliwe na moniliozę i atakowane przez osy. Kwitnie późno. Odmiana samopylna. W okres owocowania wchodzi wcze­śnie i owocuje corocznie, średnio obficie. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, ale powinno być uprawiane na stanowi­skach ciepłych i zacisznych.

Owoce są duże lub bardzo duże, o ciężarze 55—75 g, jajowate lub nieregularnie owalne, przy szypułce wyraźnie zwężone. Wy­sokość owocu 5,2 cm, szerokość 4,3 cm, grubość 4,2 cm.
Zagłę­bienie szypułkowe wąskie i płytkie. Szew brzuszny leży w śre­dnio głębokiej i szerokiej bruździe, która dzieli owoc na dwie symetryczne części. Wyjątkowo części są niesymetryczne. Znak posłupkowy mały, umieszczony w płytkim zagłębieniu. Szypułka gruba, krótka, długości około 1,5 cm, ordzawioną. Skórka cie­mnoczerwona, lub czerwonofioletowa, pokryta niebieskim nalo­tem. Miąższ zielonkawożółty, miękki, soczysty, o smaku ko­rzennym, niezbyt dobrze odchodzący od pestki. Pestka duża, długa, wąska, przy szypułce silnie zwężona, przy znaku posłup-kowym zaokrąglona, z szeroką bruzdą brzuszną. Owoce dojrzewają w końcu sierpnia, kilka dni później lub wcze­śniej, zależnie od warunków atmosferycznych, nierównomiernie. Po dojrzeniu opadają.
Owoce po dojrzeniu źle znoszą transport, dlatego należy przewozić owoce niezupełnie dojrzałe. Odmiana wyłącznie deserowa. Ze względu na duże, ładne owoce nadaje się przede wszystkim do uprawy w ogrodach przydomo­wych.