Jefferson



Czes. — Sliva Jeffersonova, Dżeffersona
'miana amerykańska, wyhodowana przez Buela. W Polsce ało znana.
Drzewo Drzewo rośnie silnie. Tworzy początkowo koronę wyniosłą, zwar- tą, później bardziej rozłożystą. Kwitnie średnio wcześnie. Kwia­ty nie przemarzają. Odmiana obcopylna. W okres owocowania wchodzi bardzo wcześnie, owocuje obficie, nieregularnie. Na mróz dość wytrzymałe, wrażliwe na moniliozę. Wymaga gleby żyznej, ciepłej i wilgotnej; na glebach ubogich owoce są mało soczyste, drobniejsze i miąższ nie odchodzi od pestki.
Owoc Owoce duże, o ciężarze 40—42 g, szerokoowalne. Strona brzusz- na bardziej wypukła niż grzbietowa. Zagłębienie przyszypułko-we dość płytkie i dość szerokie, przechylone na stronę brzuszną. Szew brzuszny dzieli owoc na dwie jednakowe części i leży w płytkiej bruździe. Znak posłupkowy ciemnobrązowy, mały, umieszczony na powierzchni, z boku wierzchołka. Szypułka dłu­ga (1,5—2,0 cm), zielona, ordzawioną, trudno odchodząca od owocu. Skórka w pełnej dojrzałości owocu intensywnie żółta z licznymi cętkami, otoczonymi zielonymi lub karminowymi obwódkami, pokryta słabym, białym nalotem. Miąższ żółty, zwarty, średnio soczysty, aromatyczny. Pestka szerokoeliptycz-na, przy szypułce zwężona, zrośnięta z miąższem, tylko w bardzo korzystnych warunkach klimatycznych odchodząca od miąższu. Dojrzewanie Owoce dojrzewają w drugiej połowie sierpnia lub na początku owocu września.
Przydatność Owoce bardzo dobre do spożycia na surowo, dla przetwórstwa odmiany nieprzydatne. Odmiana nadaje się do sadów przydomowych.