Car



Ros. — Ranniaja, Car; ang. — The Czar; czes. — Carova; fr. — Le Czar; niem. — Zar Pflaume, Czar
Odmiana angielska, ^wyhodowana w 1874 r., otrzymała nazwę na cześć cara rosyjskiego, który w tym roku odwiedził Anglię. Drzewo rośnie początkowo, zwłaszcza w szkółce, silnie, tworząc Drzewo koronę stożkowatą. W okresie pełnego owocowania korona przy­biera kształt kulisty. Kwitnie średnio późno. Odmiana samopyl­na i jest dobrym zapylaczem dla innych odmian. Wcześnie wcho­dzi w okres owocowania, owocuje obficie i corocznie. Wytrzyma­łe na mróz i średnio odporne na choroby. Wymaga gleby żyznej, wilgotnej; w klimacie suchym źle rośnie.
Owoce średniej wielkości, o ciężarze 25—30 g, kuliste lub wydłu- Owoc żone, na obu końcach zaokrąglone, niewyrównane co do kształtu i wielkości. Średnia wysokość owocu 4,1 cm, szerokość 3,6 cm i grubość 3,5 cm. Zagłębienie szypułkowe średnio głębokie, wą­skie, z wyraźnymi brzegami. Strona brzuszna lekko spłaszczona z płytką bruzdą, która przebiega od szypułki owocu do znaku posłupkowego. Strona grzbietowa równo zaokrąglona. Znak po-słupkowy mały, umieszczony na powierzchni owocu lub w płyt­kim, szerokim zagłębieniu, którego brzeg jest uwypuklony od strony grzbietowej owocu. Szypułka cienka, zielona, długości około 1,1 cm. Skórka brunatnofioletowa z silnym bladoniebie-skim nalotem, łatwo odchodząca od miąższu. Miąższ żółty, przy pełnej dojrzałości pomarańczowy, miękki, galaretowaty, średnio soczysty, kwaskowaty, słabo aromatyczny, dość dobrze odchodzą­cy od pestki. Pestka owalna, szeroka, od strony szypułki tępo zakończona, o ciężarze około 1,1 g. Szew brzuszny pestki sze­roki, z głębokimi bruzdami (tabl. 28, 3).
Owoce dojrzewają od początku do połowy sierpnia, nierówno- Dojrzewanie miernie, co bardzo utrudnia zbiór. Nie opadają przedwcześnie owocu i dobrze znoszą transport. Odmiana deserowa, przydatna również na przetwory. Nadaje się Przydatność przede wszystkim do ogrodów przydomowych, mniej do sadów odmiany towarowych.