Biała Śliwa



Jest to lokalna odmiana spotykana w starych ogrodach przydo­mowych prawie we wszystkich rejonach uprawy śliw w naszym kraju. Występuje w różnych pododmianach.
Drzewo Drzewo rośnie średnio silnie. Tworzy koronę początkowo wynio-
słą, później kulistą, a nawet rozłożystą. Odmiana samopylna. Owocuje corocznie, umiarkowanie. Na mróz wytrzymałe, na cho­roby średnio wrażliwe.
Owoc Owoce średniej wielkości, owalne. Skórka jasno-zielonkawo-żółta,
po całkowitym dojrzeniu owocu jasno-zielonkawo-złota, dość gru­ba, pokryta białym nalotem, często z karminowymi plamkami i cętkami. Miąższ zielonkawożółty, zwarty, soczysty, nieco przy­pominający miąższ węgierek. Pestka średniej wielkości, wydłu­żona, dobrze odchodząca od miąższu owoców wyrośniętych i doj-178 rzałych.
Owoce dojrzewają w trzeciej dekadzie sierpnia, dość nierówno­miernie.
Ponieważ w tym samym czasie dojrzewa wiele innych smaczniej­szych odmian, Biała Śliwa nie jest obecnie zalecana do sadów towarowych. Ze względu jednak na wytrzymałość na mróz może być sadzona w ogrodach przydomowych w rejonach o ostrzej­szym klimacie.