Fryga



Niem. — Frigga, Rote Julipflaume
Nowa niemiecka odmiana, wyhodowana w Zakładzie Sadowni- ctwa Instytutu Rolniczego w Muncheberg pod Berlinem. W NRD wzięta do prób w 1970 r. W kolekcji Instytutu Sado- wnictwa w Skierniewicach wyróżniła się plennością i uderzającą zdrowotnością.
Drzewo rośnie średnio silnie. Tworzy koronę szerokostożkowatą, niezbyt zagęszczoną. Kwitnie wcześnie. Odmiana samobezpłodna. Dobrymi zapylaczami są: Węgierka Wangenheima, Renkloda Althana, Renkloda Ulena, Lutzelsachska, Car, Węgierka Zwykła. Owocuje bardzo obficie. Na mróz dostatecznie wytrzymałe, na choroby odporne.
Owoce średniej wielkości lub duże, lekko zwężające się ku szczy­towi, natomiast od strony szypułki bardziej płaskie. Skórka cien­ka, dość mocna, jasnożółta lub pomarańczowa, z rumieńcem kar-minowoczerwonym, z cętkami, pokryta niebieskobiałym nalotem. Miąższ zielonkawożółty, średnio ścisły, soczysty, słodki, z korzen­nym aromatem, dobrze odchodzący od pestki. W ciepłych latach i na dobrych stanowiskach owoce dojrzewają w końcu lipca, prawie jednocześnie z owocami Brzoskwiniowej. Odmiana deserowa, przydatna także na przetwory. Zasługuje na wprowadzenie do szerokich prób we wszystkich typach sadów. Powinna być sadzona szczególnie w pobliżu większych rynków zbytu i przetwórni.