Emma Lepermann



Odmiana niemiecka, wyhodowana przez W. Leppermanna w 1879 roku. W Polsce rozpowszechniona głównie na zachodzie kraju. Drzewo rośnie bardzo silnie. Tworzy koronę szeroką, rozłożystą, Drzewo w zarysie owalną, z konarami wyrastającymi ukośnie i z liczny­mi rozgałęzieniami drugiego rzędu poziomymi lub lekko zwi­sającymi, pokrytymi licznymi krótkopędami. Wymaga częstego prześwietlania. Kwitnie średnio wcześnie. Jest to odmiana sa-mopylna i dobrze zapyla inne odmiany. Wchodzi średnio wcze­śnie w okres owocowania, owocuje obficie i regularnie. Jest wy­trzymałe na mróz, a kwiaty na przymrozki. Wrażliwe na moni-liozę, na inne choroby dość odporne. Wymaga gleb zwięzłych, żyznych i wilgotnych.
Owoce średniej wielkości lub duże, o ciężarze 38—45 g, kuliste, Owoc lekko niesymetryczne. Strony brzuszna i grzbietowa wypukłe, przyszypułkowa spłaszczona. Średnia wysokość owocu 4,0 cm, szerokość 4,1 cm i grubość 4,0 cm. Zagłębienie szypułkowe głę­bokie i średnio szerokie. Szew brzuszny, leżący w szerokiej i dość głębokiej bruździe, dzieli owoc na dwie niesymetryczne części. Przy szypułce bruzda jest znacznie głębsza. Znak posłupkowy mały, umieszczony w dość głębokim zagłębieniu, jest przesunię­ty na stronę grzbietową. Szypułka owocu długości 1,5 cm, dość gruba, lekko ordzawiona. Skórka żółta, prawie całkowicie po­kryta rdzawoczerwonym rumieńcem i silnym, fioletowym nalo­tem, z licznymi, drobnymi, czerwonymi cętkami, średnio gruba i twarda. Miąższ żółtopomarańczowy, galaretowaty, średnio so­czysty, słodkokwaśny, mało aromatyczny, niezbyt dobrze odcho­dzący od pestki. Pestka mała, szerokoowalna, przy śladzie po-słupkowym zaokrąglona, z wyraźnym szwem brzusznym opatrzo­nym grzebieniem. Ciężar pestki wynosi około 1,5 g.
Owoce dojrzewają w pierwszych dniach sierpnia. Po dojrzeniu Dojrzewanie
łatwo opadają. Źle znoszą transport. owocu
Owoce tej odmiany zalicza się do deserowych. Odmiana raczej Przydatność amatorska, do sadów towarowych mniej przydatna. Można ją odmiaiiy jedynie zalecać do większych sadów w pobliżu rynków zbytu. Ze względu na dużą wytrzymałość na mróz może być uprawiana w zimniejszych rejonach kraju i na terenach położonych wyżej nad poziomem morza.