Stark Earliest



Stosunkowo nowa odmiana amerykańska, otrzymana przez Dou­glasa Bonnera w Orofino, w stanie Idaho, i wprowadzona tam do uprawy w 1944 r. Do Polski została sprowadzona zaraz po dru­giej wojnie światowej i jest uprawiana w kilku sadach, ale na niewielką skalę.
Drzewo rośnie silnie, tworzy koronę kulistą, ze zwisającymi ga­łęziami drugiego rzędu. W okres owocowania wchodzi bardzo wcześnie, owocuje bardzo obficie, przy należytym pielęgnowa­niu — corocznie. Na mróz jest dostatecznie wytrzymałe, na parch wrażliwe.
Owoce średniej wielkości, przy obfitym owocowaniu drobne, ku­liste, spłaszczone, lekko stożkowate, delikatnie żebrowane. Skór­ka dość gruba, lekko błyszcząca, z silnym, jasnokarminowym, rozmytym rumieńcem. Prążkowanie występuje głównie na brze­gach rumieńca. Przetchlinki duże, na tle rumieńca jasnożółte, na 52 stronie zacienionej owocu szarordzawe, zwykle z jasnozieloną obwódką. Szypułka długa. Zagłębienie szypułkowe szerokie, śred­niej głębokości. Kielich średniej wielkości, zamknięty, czasem półotwarty, o działkach długich, szerokich, zielonych. Zagłębie­nie kielichowe średniej wielkości, o brzegach pofałdowanych. Miąższ kremowy lub białokremowy, gruboziarnisty, kwaskowaty, dość smaczny. Gniazdo nasienne duże, komory zamknięte, nasio­na liczne, grube, średniej wielkości, ostro zakończone.
Owoce dojrzewają zwykle koło połowy sierpnia. Przetrzymane Dojrzewanie
mogą być niekiedy do końca sierpnia. owocu
Odmiana stołowa, o pięknych, czerwonych owocach, może być Przydatność zalecana dla wszystkich typów sadów (zwłaszcza drzewa na pod- odmmi,y kładkach słabo rosnących) w pobliżu większych rynków zbytu. Drzewa na podkładkach silnie rosnących dają często owoce zbyt drobne, mniej cenione na rynku.