Bera Hardenponta



Ros. — Bierie Ardanpon; fr. — Hardenpont d'hiver; niem. — Hardenpont's Winterbutterbirne
Odmiana pochodzenia belgijskiego. Zalecana do sadów towaro­wych w wielu krajach południowej i południowo-zachodniej Europy. W Polsce mało znana i rzadko spotykana w ogrodach amatorskich.
Drzewo rośnie średnio silnie. Koronę tworzy gęstą, szerokostoż-kowatą. W okres owocowania wchodzi średnio wcześnie, owocuje regularnie, obficie. Na mróz więcej niż średnio wytrzymałe, na parch bardzo wrażliwe.
Owoce średniej wielkości lub duże, o rozmiarach 85X80 mm i ciężarze 130—210 g, wydłużone, jajowate, o powierzchni fali­stej. Skórka zielonkawożółta,- błyszcząca, z zielonordzawymi plamkami. Szypułka średniej długości, gruba. Zagłębienie szy-pułkowe niegłębokie, lekko ordzawione. Kielich otwarty lub pół­otwarty. Zagłębienie kielichowe głębokie. Miąższ żółtawobiały, delikatny, rozpływający się, bardzo soczysty, słodki, delikatnie kwaskowaty, nieco korzenny, bardzo smaczny. Owoce zbiera się w drugiej lub trzeciej dekadzie października. Dojrzałość konsumpcyjną osiągają w grudniu. Można je przecho­wać do lutego, a nawet do marca.
Cenna odmiana zimowa, wymagająca długiego i ciepłego okresu wegetacyjnego. W Polsce może być uprawiana tylko w najcieplej­szych rejonach lub przy ścianach domów. Do ogrodów amator­skich mało przydatna, ponieważ jest bardzo wrażliwa na parch.