Salisbury



Ros. — Marianna; czes. — Salisburyho; fr. — Princesse Marianne; niem. — Prinzessin Marianne
Odmiana pochodzenia belgijskiego, wyhodowana przez van Mon-sa przy końcu XVIII w. Na początku XIX w. sprowadzona zo­stała do Niemiec, a następnie do Polski. Obecnie jest u nas jedną z najbardziej cenionych odmian wczesno jesiennych.
Drzewo rośnie początkowo silnie, później nieco słabiej. Koronę Drzewo tworzy wyniosłą, wąskostożkowatą, nieregularną, o zwisających, powyginanych gałęziach. Kwitnie średnio późno i dość długo. W okres owocowania wchodzi wcześnie (w 4—5 roku), owocuje obficie, ale dość często przemiennie. Na mróz dość wytrzymałe, na choroby, zwłaszcza na parch, mało odporne. Udaje się we wszystkich rejonach uprawy gruszy. Ma mniejsze wymagania glebowe niż inne odmiany grusz. Udaje się dość dobrze nawet w chłodniejszym klimacie. Znosi nieźle wietrzne stanowiska i może być uprawiana zarówno na Pogórzu, jak i na Pomorzu. Owoce średniej wielkości, o rozmiarach około 82X55 mm i śred- °woc nim ciężarze 120—140 g, wydłużone, w przykielichowej części pękate, kanciaste, o nierównej powierzchni. Najczęściej niewy-równane co do wielkości i kształtu. Skórka cienka, silnie ordza-wiona, szorstka, rdzawozielonkawa, później jasnożółta, silnie punktowana i usiana brązowymi cętkami, czasem z rozmytym, szaroceglastym rumieńcem od strony nasłonecznionej. Ordzawio-na skórka przybiera po dojrzeniu złociste zabarwienie. Kształtem i zabarwieniem skórki owoce przypominają owoce Bery Boska, która ma jednak bardziej złote zabarwienie skórki i gładszą po­wierzchnię owocu. Szypułka średniej grubości, około 33 mm dłu­gości. Zagłębienie szypułkowe bardzo małe, czasem szypułka umieszczona jest nieco z boku, ukośnie. Kielich średniej wielko­ści, półotwarty, o działkach sterczących, ostro zakończonych. Za­głębienie kielichowe płytkie, o brzegach z nieregularnymi fałda­mi, przechodzącymi w pięć żeber. Miąższ białokremowy lub zie- lonkawokremowy, soczysty, słodkokwaskowaty, korzenny, smacz­ny. Gniazdo małe, z niewielką ilością komórek kamiennych, ko­mory zamknięte. Nasiona liczne, średniej wielkości, jajowate, wydłużone, ostro zakończone (tabl. 18, 1).
Dojrzałość zbiorczą owoce osiągają w drugiej połowie września i przechowują się około 2 tygodni, najdłużej do połowy paździer­nika. W chłodni mogą być przetrzymane do stycznia, chociaż nie jest to odymiana najlepiej nadająca się do przechowywania w chłodni.
Owoce deserowe, na przetwory nie nadają się. Odmiana zalecana do ogrodów przydomowych i działkowych. W dużych sadach to­warowych jest mniej ceniona z powodu przemiennego owocowa­nia, niewyrównania oraz szybkiego przejrzewania owoców.