Patawinka



Odmiana pochodzenia francuskiego. W Polsce dawniej zalecana do sadów towarowych, obecnie spotykana tylko w kolekcjach. Drzewo rośnie silnie. Koronę tworzy stożkowatą, średnio za­gęszczoną. W okres owocowania wchodzi średnio wcześnie, owo­cuje obficie, prawie corocznie. Na mróz dość wrażliwe, na parch mało wrażliwe.
Owoce średniej wielkości lub dość duże, o rozmiarach 90X65 mm i ciężarze 140—210 g, jajowate, wydłużone przy kielichu, prze­ważnie asymetryczne. Skórka gładka, tylko miejscami chropo­wata, trawiastozielona, później żółtawozielona, pokryta rdzawy­mi plamkami i bardzo słabym, brązowokarminowym rumieńcem. Szypułka krótka, gruba, osadzona na wierzchołku owocu. Zagłę­bienia szypułkowego brak. Kielich zamknięty lub półotwarty. Za­głębienie kielichowe nieregularne, szerokie. Miąższ żółtawobiały z zielonym odcieniem, soczysty, miękki, delikatny, słodki, win-kowaty, z lekkim korzennym posmakiem, średnio smaczny. Owoce zbiera się w trzeciej dekadzie września lub w pierwszych dniach października. Do konsumpcji nadają się po 8—15 dniach. Przechowywać je można do końca października. Do sadów towarowych nie nadaje się z powodu dość dużej wra­żliwości na mróz i małej atrakcyjności owoców. Do sadów ama­torskich może być zalecana w cieplejszych rejonach kraju.