Lukasówka



Ros. — Bierie Luka; czes. — Lucasova maslovka; fr. — Beurre Alexander Lucas; niem. — Alexander Lucasbirne Odmiana pochodzenia francuskiego. Przypadkowa siewka znale­ziona przez A. Lucasa w lesie w miejscowości Blois w drugiej połowie XIX w. U nas jest uprawiana prawie w całym kraju jako jedna z najcenniejszych późnojesiennych grusz.
Drzewo Drzewo rośnie silnie. Tworzy koronę kulistojajowatą lub szero- kostożkowatą, luźną, średniej wielkości. Główne konary najpierw wzniesione, u drzew owocujących poziome z bocznymi gałęziami zwisającymi. Kwitnie wcześnie. Kwiaty średniej wielkości, dość wytrzymałe na przymrozki. Jako triploid jest zapylaczem bez wartości. W okres owocowania wchodzi wcześnie (w 4—5 roku po posadzeniu). Owocuje najczęściej corocznie, bardzo obficie. Na mróz niezbyt wytrzymałe, na parch wrażliwe. Udaje się najlepiej na stanowiskach zacisznych, na glebach ciepłych i dostatecznie wilgotnych; na glebach lżejszych owoce łatwo opadają przed zbio­rem. Na pigwie rośnie bardzo dobrze i daje większe owoce.
Owoc Owoce duże lub bardzo duże, o rozmiarach 79X66 mm i ciężarze
180—220 g, często znacznie większe, zwłaszcza na podkładce z pigwy, wyrównane, jajowatoowalne, czasem trochę nieregular­ne. Skórka dość delikatna, gładka, lekko błyszcząca, zielonkawo-żółta, czasem z bladym, karminowym rumieńcem. Przetchlinki liczne, drobne, od strony nasłonecznionej brązowoczerwonawe, od strony zacienionej zielone. Ordzawienie bardzo skąpe, w postaci pojedynczych, małych plamek, przeważnie przy kielichu lub koło szypułki. Szypułka średniej długości lub krótka (20—25 mm), dość gruba, lekko wygięta. Zagłębienie szypułkowe płytkie, ale dość szerokie, o brzegach delikatnie pofałdowanych. Kielich pół­otwarty lub otwarty, z długimi działkami. Zagłębienie kielichowe szerokie. Miąższ biały, średnio ziarnisty, słodkowinny, lekko aro­matyczny, smaczny. Gniazdo nasienne owalne, duże, otoczone 142 wąskim pierścieniem komórek kamiennych, komory małe, za­ mkni^te. Nasiona nieliczne, wydłużone, dużo nasion źle wykształ­conych, czasem wszystkie puste (tabl. 22, 2).
Dojrzałość zbiorczą owoce osiągają w końcu września lub na po- Dojrzewanie czątku października. Przed zbiorem łatwo opadają. W przecho- owocu walni mogą być trzymane do końca listopada, w chłodni, w tem­peraturze 0—1°C, przechowują się do 6 miesięcy. Transport zno­szą dość dobrze, zwłaszcza niezupełnie dojrzałe. Owoce deserowe, zwłaszcza jeżeli pochodzą ze stanowisk ciepłych Przydatność i gleb dostatecznie żyznych i wilgotnych. Nadają się także na odmiany przetwory, ale nie w tym stopniu jak owoce Bonkrety Williamsa. Lukasówka nadaje się do wszystkich typów sadów. Dla ogrodów działkowych powinna być szczepiona na pigwie, dla sadów towa­rowych zaleca się stosować wytrzymałą na mróz przewodnią.